Drie belevingsscenario's

Lowlands dag 2 verslag.

Dag twee was voor mij een stuk rustiger dan de eerste dag. Gisteren ben ik de hele dag van Alpha naar Grolsch naar Bravo gerend om alles maar te kunnen zien, vandaag was het tijd om te chillen. De interessante bands begonnen vandaag toch pas tegen het eind van de middag. Tijd genoeg dus om het terrein te checken. Want zoals ieder jaar heeft Lowlands zoveel meer te bieden dan alleen muziek.
Vanmiddag tegen een uur of een mn tent uitgerold, en maar meteen het festivalterrein op gegaan. Na aanschaf van een kop koffie en een broodje ben ik richting de Grolsch tent gelopen, kijken wat daar te doen was. Vorig jaar stond daar op dat grasveld nog een gigantische beklimbare vogelkooi, maar die had ik dit jaar niet gezien. Ik was benieuwd wat er nu te doen was, gister zag ik wel een groep mensen daar staan (maar toen was ik op weg naar Franz Ferdinant, dus kon niet blijven kijken). Ook nu was het weer behoorlijk druk op t grasveld, en het duurde ff voor ik kon zien waarom.
In het midden van de groep mensen stonden drie soort van zuilen. Als mensen die aanraakten maakten ze geluid (wel allemaal een verschillend geluid), en vlogen en er dingen in rond (de zuilen waren half doorzichtig). Kennelijk kon je door hard of zacht te drukken verschillende tonen maken, een paar gasten waren aan het proberen of ze muziek konden maken. Volgens mij hadden die gasten dit al vaker gedaan, want ze kregen er best een aardig ritme uit. Ik heb een tijdje staan kijken, tot een paar anderen er op gingen ‘spelen’ en echt krocht maakten.
Tijd om verder te lopen dus…
[…]
Met een stuk pizza in de hand liep ik terug richting Grolsch. Over een uur zouden de Dresden Dolls beginnen, kon maar beter op tijd zijn. Ik kwam weer voorbij die muziekpalen, en deze keer waren er weer een paar mensen bezig die het wel konden. Toen een van de mensen weg ging bij de zuil was het mijn beurt. Ik had al gezien hoe het werkte, gewoon drukken, maar dat viel tegen. Kennelijk kon je door hard of zacht te drukken een andere toonhoogte krijgen, ik produceerde de eerste paar keer echt alleen maar valse kutherrie. (die muzieknootjes omhoog blazen was dan wel weer grappig, gewoon kijken hoe hard ik ze omhoog kon blazen door op die knop te raggen) Maar… na een tijdje kreeg ik wel mooi door hoe het werkte en kon ik een simpel ritme spelen. Een gast die bezig was met de zuil tegenover mij begon mijn ritme na te doen, en op een gegeven moment stonden we met zn tweeën ‘muziek’ te maken.
Het werd pas echt lol toen iemand op de derde paal er ook nog eens doorheen ging spelen… We maakten echt een soort van liedje, de mensen om ons heen vonden het ook grappig.
Maargoed, uiteindelijk was het dus tijd om naar de Dresden Dolls te gaan.
[…]
Zat ik daar voor de India, zat diezelfde gast van vanmiddag (van de muziekpalen) daar ook. Hij riep of ik zin had om straks nog ff muziek te maken, ons ‘liedje’ te spelen. Heb ik daarna nog een half uur kutmuziek staan maken met diezelfde gasten als s’middags. Zo mooi aan Lowlands, gewoon lol hebben met mensen die je verder totaal niet kent ^^
[…]


Appelpop
Vandaag was ik met mijn neeven naar appelpop geweest. Het was heel leuk. Vooral within temptation was cool. Maar ook de mensen daar waren cool. Ik had ook zelf muziek gemaakt. Want er stonden een soort palen die muziek konden maken. Dan moest ik er hard op drukken want dan kreeg ik een geluid en dan gingen er muzieknooten omhoog. En als ik zacht drukte kreeg ik een ander geluid. En toen ging iemand het voordoen. En toen kon ik het ook dat was wel vet. En toen ging ik met roel muziek maken want hij wist ook hoe dat moest. Maar het leukste was dat een meneer zei dat ik heel goed muziek kon maken beter dan roel. Dat vond roel niet leuk maar ik wel. Maar nu weet ik niet meer wat ik wil schrijven maar het was wel een leuke dag.
Thomas.


Johans Blog.

Ik hou van muziek. Ik speel verschillende instrumenten, volg een muziekopleiding, en speel in een bandje. Ik hou ook van festivals. Lekker andere bands kijken en nieuwe mensen ontmoeten. Maar als er iets is waar ik niet van houd, is het wel valse muziek. En al helemaal niet op een muziekfestival.
Gisteren liep ik samen met Mark en Sonja over het terrein van Parkpop. Op een gegeven moment horen we echt vreselijk valse klanken. Bleek dat er een installatie stond waar mensen ‘muziek’ mee zouden kunnen maken, door er hard of zacht op te drukken. Ook werden er muzieknoten omhoog geblazen. Het waren drie zuilen, maar iedere zuil had wel een ander geluid. De mensen die er op bezig waren deden kennelijk maar wat, al het geluid liep door elkaar en er was vrij weinig ritme in te herkennen. Dat konden wij beter. Een van de mensen ging weg, en ik nam de zuil over. Eerst eens kijken hoe alles werkte. Ik had vrij snel door dat ik door harder en zachter drukken verschillende toonhoogten kon produceren, en ik probeerde of ik wat bekende riedeltjes kon spelen. Op zich was het leuk om te klooien, maar ik irriteerde me wel dood aan die andere twee die bezig waren. Ze konden er niks van, en hun valse geluid kwam kennelijk ook uit mijn zuil. Heel irritant. Daarnaast vond in de muzieknootjes die omhoog werden geblazen ook maar vervelend, de ventilator die ze omhoog blies maakte een storend geluid. Leuk voor mensen die er niks van kunnen, dan hebben ze in ieder geval het idee dat ze nog íets doen, maar ik vond het verder weinig meerwaarde hebben.
Er kwam een tweede zuil vrij en Sonja nam deze in gebruik. Zij had ook snel door hoe alles werkte, en samen probeerde we iets van muziek te maken. De derde persoon merkte dat hij er vergeleken met ons niks van bakte en nu kon ook Mark mee doen.
Met zijn drieën probeerden we nu of we akkoorden konden maken. Hoewel het een stukje lastiger was dan verwacht lukte het ons toch. We begonnen met A C E, waarna ik de A een toon liet zakken, waardoor we C E G kregen. Op die manier probeerden we een beetje akkoordenschemaatjes te maken. De C laten zakken waardoor we E G B kregen, alles laten zakken waardoor we D F A kregen… dat soort dingen. We waren gewoon lekker aan het experimenteren wat we met de verschillende geluiden konden.
We probeerden ook een van de nummers van de band te spelen, en hoewel het niet echt hetzelfde was klonk het toch redelijk. De mensen om ons heen vonden het kennelijk ook niet verkeerd, een aantal mensen begon zelfs te klappen.
Leuk hoor, dan hoef je eens een keer niet met je band op te treden, krijg je alsnog applaus ^^